Piętno Midasa

Uwielbiam książki tej autorki są napisane prostym językiem, z humorem i każda historia wszystkich bohaterów niesamowicie wpada w umysł czytelnika.

Ja wybrałam zakończenie pierwsze ale w tych czasach czy rzeczywiście takie zakończenie miało by miejsce myślę że nad tym każdy kto przeczyta tą książkę sam podejmie decyzję

„(…) jeśli ma się jasno wytyczony cel, jeśli idzie się twardo do przodu, to nie można wątpić w końcowy efekt i w raz podjęte decyzje.”

Jakub Rojalski to przystojny i zagadkowy mężczyzna, który skrywa mroczną tajemnicę. Mieszka sam i zajmuje się fotografią. Podczas przyjęcia weselnego poznaje inspektor Karolinę Lindę, szefową wydziału śledczego wrocławskiej policji. Kobieta jest przemęczona i sfrustrowana, bo śledztwo w sprawie seryjnego mordercy nie posuwa się do przodu. Tymczasem Midas zabija kolejne osoby. Między Karoliną, a Jakubem zaczyna rodzić się uczucie i choć mężczyzna stara się je tłumić, to jednak wie, że nie będzie w stanie dłużej ukrywać swoich emocji. Jednocześnie w jego życiu pojawia się Anka, magister farmacji i maltretowana żona gangstera. Kobieta marzy o zemście na mężu, a jak się okazuje, Jakub może jej w tym pomóc.

„Piętno Midasa” to książka przesiąknięta prawdziwymi emocjami. Potrafi zachwycić, zaskoczyć, a nawet zaszokować. Autorka wie, jak budować napięcie, jak sprawić, aby czytelnik podczas lektury siedział jak na szpilkach. Z każdą kolejną kartką zagłębiamy się w świat stworzony przez pisarkę i z ogromnym zapałem i rosnącym zaciekawieniem śledzimy przebieg wydarzeń. Tempo akcji jest zrównoważone. W niektórych momentach płynie wolnym rytmem, tak abyśmy mieli okazję zaczerpnąć odrobinę oddechu. Jednak są chwile w których akcja znacznie przyspiesza, a my zostajemy wrzuceni w wir wydarzeń i z coraz większym podekscytowaniem zagłębiamy się w tekst. Najnowsza książka Agnieszki Lingas-Łoniewskiej to gwarancja niezapomnianych wrażeń i rozrywki na najwyższym poziomie.

Książkę można określić mianem romansu z dobrze rozbudowanym tłem obyczajowym i sensacyjnym. I choć wątek miłosny odgrywa tutaj bardzo znaczącą rolę, to jednak nie przytłacza całej powieści. Stanowi przyjemne dopełnienie, które idealnie współgra z całą historią. Tak naprawdę przez cały czas czytelnik skupia się na postaci Jakuba, głównego bohatera powieści. Nie wiemy jak potoczą się jego losy, ani co tak naprawdę wydarzyło się w jego przeszłości, ale jego postać od samego początku jest bardzo tajemnicza i intrygująca. Autorka w świetny sposób przedstawiła jego portret psychologiczny. Z jednej strony miły i sympatyczny, ot dobry sąsiad, który zawsze służy pomocą i radą. Z drugiej jednak zimny, bezwzględny i pozbawiony uczuć, pełen tajemnic i mrocznych sekretów. Mężczyzna pełen sprzeczności i niewiadomych.

Jakub to bardzo wyrazista postać. Dobrze wykreowana i przedstawiona. I choć czasami budzi skrajne emocje, to jednak nie jesteśmy obojętni na jego los. Swoim sposobem bycia potrafi wzbudzić również sympatię. Kolejnymi ważnymi postaciami są Karolina i Anka. Obie bohaterki są barwne i ciekawe, każda z nich odgrywa tutaj znaczącą rolę, choć moim zdaniem wątek Anki został potraktowany zbyt powierzchownie. Również jej nagła przemiana, nie do końca mnie przekonuje. Zdaję sobie jednak sprawę, że jej historia jest pewnym urozmaiceniem dla książki, bo tak naprawdę pierwsze skrzypce gra tutaj Karolina, Jakub i ich romans. Między tą dwójką wybucha prawdziwy żar, żadne z nich dłużej nie potrafi wzbraniać się przed rodzącym się uczuciem. Są jak dwa magnesy które wzajemnie się przyciągają. I choć ich relacja jest burzliwa i zagmatwana, to jednak nie brakuje tu momentów zmysłowych i pełnych namiętności.

Kolejna rzecz na którą muszę zwrócić uwagę, to język jakim posługuje się autorka w swoich książkach. Pisze z niesamowitą lekkością i swobodą. Jej historie budzą ogromne emocje, zachwycają i poruszają serca. Nie dziwi mnie, że tak wielu czytelników sięga po jej twórczość. To książki obok których nie można przejść obojętnie. Kuszą, nęcą i hipnotyzują. A historie zawarte na ich kartkach to prawdziwa magia, kalejdoskop emocji i wrażeń. Mówiąc krótko, są po prostu fenomenalne! „Piętno Midasa” nie stanowi wyjątku. To kolejna wyśmienita powieść w dorobku Agnieszki Lingas-Łoniewskiej. Warto również zwrócić uwagę na koniec książki. Znajdziemy tutaj dwa alternatywne zakończenia, dzięki czemu sami możemy zdecydować jak potoczą się losy bohaterów i jaki będzie finał tej powieści. Bardzo podoba mi się takie rozwiązanie. A Wam?

„Piętno Midasa” to wielowątkowa opowieść o ludziach i ich burzliwym życiu. O miłości, o śmierci i zabijaniu, o ranach które nie chcą się goić i krzywdach których nie da się zapomnieć. To również historia o tym, aby nigdy się nie poddawać i zawsze walczyć o swoje, nawet pomimo przeciwności losu. I choć karma tu suka, to jednak życie mamy tylko jedno i to od nas zależy jak je przeżyjemy. Książka Agnieszki Lingas-Łoniewskiej to niesamowicie barwna i emocjonująca lektura. Zaskakująca, zachwycająca i trzymająca w napięciu aż do ostatniej strony. Gorąco polecam!

Dwóch mężczyzn, którzy są jak dwie dusze w jednym ciele, wspólna dramatyczna i skomplikowana przeszłość naznaczająca na całe życie, niebezpieczny i okrutny przestępczy światek, elektryzująca i pełna napięcia akcja, dwie kobiety, które wywracają ten poukładany męski świat całkowicie do góry nogami i dwa alternatywne zakończenia. Oto recepta na dobry bestseller i mocny fundament do świetnego filmu. A dlaczego? Myślę, że to trzeba przeżyć by zrozumieć.

Trzy lata. Tyle czasu musiało upłynąć, aby historia Midasa i Jakuba okupowana ciężką pracą, w końcu dojrzała na tyle, by Agnieszka Lingas-Łoniewska zdecydowała się przekazać ten dorodny owoc w ręce czytelników, zaspokajając literacki wilczy głód w najbardziej wyrafinowany sposób. A kiedy już ten wyczekiwany smakołyk trafia w nasze łakome ręce, pożeramy go niemal w całości, zapominając o oddechu i jeszcze oblizujemy palce na koniec, wciąż czując nieposkromiony apetyt na więcej. To moje drugie czytelnicze spotkanie z twórczością Autorki i biję się w pierś za to moje, niemające usprawiedliwienia, literackie spóźnialstwo. Mimo wszystko już teraz wiem, że w publikacjach Agnieszki Lingas-Łoniewskiej zawsze znajdę to czego szukam i mogę sięgać po kolejne pozycje odruchowo i z zamkniętymi oczami, mając przy tym pewność, że nigdy się nie zawiodę. Nie ma znaczenia czy to romans, dramat czy kryminał i sensacja w jednym, za każdym razem czeka mnie konfrontacja z wykwalifikowanym inżynierem, który mistrzowsko buduje napięcie tak, że nie mam mowy o odłożeniu książki na bok. Z każdą kolejną przewracaną stroną czuję bowiem palącą potrzebę poznania co będzie dalej, niezależnie od tego czy czekają na mnie zakupy do zrobienia, pranie do poskładania, obiad do ugotowania, czy godzina bezlitośnie nawołująca do przeproszenia się z poduszką. A potem…. Potem jest już tylko kolejna strona, następna i następna, aż docieram do końca i …. jak to ma miejsce przy Piętnie Midasa zastanawiam się nad swoim poczuciem człowieczeństwa.

Ciąg dalszy na blogu - zapraszam :)

[Adres usunięty]

Midas… Midas… Ach, Midas… Coś ty ze mną uczynił?

Zakochałam się.. w książce.. w Midasie również… Jeśli można nazwać to zakochaniem..

Historia zawarta w „Piętnie Midasa” pochłonęła mnie od pierwszej strony. Pochłonęła tak, że nie chciałam się z nią rozstać. A jeszcze ciężej było słuchając piosenki Nickelback – Satellite. Za każdym razem mam Midasa przed oczami.. Te oczy.. Zimne.. jakby smutne.. puste.. Mężczyznę, który choć przystojny (ba! piękny!), silny, jest delikatny i wrażliwy, skrzywdzony przez życie…

Ale od początku… Jakub Rojalski to na pozór niczym nie wyróżniający się mieszkaniec Wrocławia. Fotograf. Uczynny względem sąsiadów. Ot co, zwykły facet.. pomijając niewątpliwą urodę.. Jednak skrywa ON pewną tajemnicę. „Po godzinach” zamienia się w płatnego mordercę – Midasa, pozbawionego uczuć, zimnego i bezwzględnego zabójcę.

Jak to jest możliwe, że jeden człowiek skrywa aż dwie osobowości? Tak skrajnie różne?

Samo życie.

Łut szczęścia czy przekleństwo.

Z jednej strony można by powiedzieć – szczęście. Oto znalazł się ktoś, kto wyciągnął do niego pomocną dłoń. Pomógł mu skończyć szkołę średnią, studia. W zamian żądał tylko posłuszeństwa i ćwiczenia nowych umiejętności. Aż w końcu wykonania „brudnej roboty”, co odmieniło życie Jakuba na zawsze. Wtedy jeszcze rodzina trzymała go na powierzchni. Rodzina była powodem dla którego chciał się z tego wycofać. I rodzina (śmierć) była powodem dla którego zatracił się bez pamięci w wykonywaniu kolejnych zleceń.

Tak oto narodził się bezwzględny Midas.

Wydawać by się mogło, że człowiek, który bez skrupułów zabija ludzi ze zleceń nie jest skłonny do empatii i wyższych uczuć na co dzień. Wydawać by się mogło.. Jednak w Jakubie przez te wszystkie lata brakowało miłości, zaufania, oddania. Nawet jeśli udawał przed samym sobą i upierał się, że złym ludziom, takim jak on, nie przytrafiają się dobre rzeczy.. „Karma to suka” miał w zwyczaju mawiać. Tak uważał.

I w tym wypadku się z nim nie zgodzę. Nie, nie, „Karma to suka” nie da się ukryć, ale czy faktycznie nie zasługiwał na nic dobrego w swoim życiu? Czy faktycznie stał się bezwzględną maszyną do zabijania?

Tego dowiecie się, jeśli zechcecie poznać Midasa…

Agnieszka Lingas-Łoniewska stworzyła wybitną historię. To moje pierwsze spotkanie z jej twórczością, zapewne też nie ostatnie.

„Piętno Midasa” łączy w sobie tak wiele gatunków, wątków, wszystkiego. Niby zbyt dużo by stworzyć z tego spójną opowieść, a jednak wszystko wyważone jest co do jednego znaku interpunkcyjnego. Nie można się od tej historii oderwać. Nie można się jej oprzeć.

Bezsprzecznie książka wywołuje taką fale różnych emocji (momentami skrajnie różnych), które na długo zapadną w pamięć, serce, we wszystko, nie pozwalając o niej zapomnieć…

Koniecznie musicie ją przeczytać.

Wielokrotnie zastanawiałam się, skąd Agnieszka Lingas-Łoniewska, autorka kilkunastu już powieści, bierze pomysły na kolejne, równie emocjonujące i poruszające do głębi historie.

Moim zdaniem to jedna z najbardziej utalentowanych polskich pisarek. Wie, jak zainteresować czytelnika, jak pobudzić go do refleksji. Nie porusza tematów łatwych, lekkich i przyjemnych, uzmysławia nam, że łatwo jest pogubić się w otaczającej nas rzeczywistości, pójść ścieżką nie do końca zgodną z prawem…

Midas to człowiek bezwzględny, odnajdujący się w każdej, nawet najbardziej trudnej sytuacji. Na chłodno i z obojętnością, bez jakikolwiek emocji podchodzi do zleceń, do których został wynajęty. Nieuchwytny, najlepszy w swoich fachu jest tajemnicą i niebezpieczeństwem. Każdy, kto stanie z nim twarzą w twarz i komu się przedstawi… nie zobaczy już nikogo poza nim. To będą ostatnie chwile tego nieszczęśnika. Żadne tłumaczenia, próby przekupstwa, wyjaśnień nie mają sensu. Z Midasem się nie dyskutuje…

Jakub jest sam. Nie potrzebuje komplikacji. Zajmuje się fotografią, wyręcza z codziennych obowiązków staruszkę, która jest jego sąsiadką. Nie związuje się z kobietami, ma za sobą traumatyczne dzieciństwo i przeszłość jako dorosły człowiek niemniej dramatyczną i tragiczną w skutkach. Do czasu, kiedy do mieszkania obok wprowadza się Anna z mężem despotą, nie interesują go sprawy innych. Robi swoje. Przynajmniej tak próbuje wmówić sobie i innym. Że pozbawiony jest uczuć, nie ma serca, nic go nie obchodzi. Czy aby na pewno?

Główny bohater tej pasjonującej powieści uwielbia prowadzić niebezpieczną grę. Tym razem zabawi się w kotka i myszkę z uroczą i bezkompromisową policjantką, która depcze Midasowi po piętach. Czy ta historia może zakończyć się szczęśliwie?

Autorka po raz pierwszy pozostawia wybór swoim czytelnikom. Mogą spośród dwóch zakończeń tej powieści sami wybrać, które z nich jest bardziej prawdopodobne, które bardziej przypadnie im do gustu. To my, odbiorcy tej książki, decydujemy, podejmujemy decyzję. Los Midasa jest w naszych rękach! Pomysł fenomenalny! Przecież tyle razy marzyliśmy o tym, by inaczej skończyła się ta czy inna historia. Teraz nareszcie mamy taką możliwość.

Autorka jak zawsze świetnie odmalowała szarą codzienność zwykłego chłopaka, który miał ambitne plany i marzenia. Wierzył, że wyjdzie z bagna, w którym przyszło mu dorastać. Pomoc otrzymał od człowieka, który jako jedyny dostrzegł w nim potencjał. Był przekonany, że przeszłość nie upomni się o niego, że będzie miał prawo do szczęśliwego życia u boku najbliższych. Niestety to nie było możliwe…

Najnowsza powieść Agnieszki Lingas-Łoniewskiej nie pozostawiła mi żadnych złudzeń. Autorka stworzyła kolejną ciekawą i niesztampową historię. Pokazała bezskuteczną walkę o zachowanie godności, brak nadziei na zmianę, życie z despotą. Anna, sąsiadka Jakuba była w sytuacji podbramkowej, patowej. Wykształcona, piękna kobieta zaszczuta jak zwierzę w pułapce… Czy fotograf będzie potrafił znaleźć wyjście z potrzasku?

Świetnie skonstruowana, oddająca emocje bohaterów opowieść o miłości, która nie miała prawa zaistnieć. A jednak się zdarzyła. I choć zakochali się w sobie ludzie tak różni, wyznający odmienne, skrajnie różne zasady, uczucie, które ich połączyło było zbyt silne, by mogli o sobie zapomnieć. Niebezpieczna, fascynująca, szalenie emocjonująca i niejednoznaczna w ocenie to historia. Niełatwo będzie można o niej zapomnieć. We mnie tkwi głęboko. Myślę, że Midasa można porównać do postaci równie tragicznej, która pojawiła się w trylogii „Zakręty losu”-do Lukasa. Obu bohaterów pokochają czytelniczki i wielbicielki twórczości pisarki. Jestem tego pewna! Polecam „Piętno Midasa” zdecydowanie, bo książka ta chwyta za serce mocno i na zawsze.